خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو چنگ افغان من بی‌زخم بیدادی نخاستتا رگ جان از تو نخراشید فریادی نخاست
۲
پیش من باد است آهی کاین حریفان می‌کشندناله جان‌سوز هرگز از دل شادی نخاست
۳
مادر ایام چندانک آدمی می‌پرورداز کنار آدمی هرگز پریزادی نخاست
۴
از نیاز ما اسیران همچو سرو آزاده‌اندچون تو در گلزار خوبی سرو آزادی نخاست
صفحهٔ ۱ از ۲