خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکوی میکده آخر سبوی ما بشکستمیان مغبچگان آبروی ما بشکست
۲
بکام تشنه ما بود شربت دیدارفلک بدست ستم در گلوی ما بشکست
۳
گذشته بود ز حد آرزو پرستی ماخلیل عشق بت آرزوی ما بشکست
۴
بکنج صومعه بودیم مست هی هی ذکردرآمد آن صنم و های هوی ما بشکست
صفحهٔ ۱ از ۲