خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیستدار منصور و درخت وادی ایمن یکیست
۲
حسن او در دل زجام دیده صد عکس افکنددر درون خانه صد خورشید و در روزن یکیست
۳
خوبرویان همچو پروین اند و او ماه تمامخوشه چین بسیار می بینم ولی خرمن یکیست
۴
در گلستان جهان جز وی نمی بینم گلیگر سراسر گل شود عالم بچشم من یکیست
صفحهٔ ۱ از ۲