خلوتی با سعدی
بخش ۹ - حکایت
باب پنجم در رضا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی پیرِ درویش در خاک کیشچه خوش گفت با همسر زشت خویش
۲
چو دست قضا زشت‌رویت سرشتمیندای گلگونه بر روی زشت
۳
که حاصل کند نیکبختی به زور؟به سرمه که بینا کند چشم کور؟
۴
نیاید نکوکاری از بد رگانمحال است دوزندگی از سگان
صفحهٔ ۱ از ۳