خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه که در کوی تو جز من دگری گمره نیستهیچکس ز آمدن و رفتن خود آگه نیست
۲
سر نتابم زدر میکده تاخاک شومکه سری نیست که خاک ره این درگه نیست
۳
نخل مقصود من سوخته کوته دستخوش بلندست ولی دست دعا کوته نیست
۴
زاهد از میکده مارا سوی مسجد طلبیددلق آلوده ما لایق بیت الله نیست
صفحهٔ ۱ از ۲