خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشستآتش مغروری گلها فرو خواهد نشست
۲
از رخ ساقی گل عیشی بچین کاینک ز باغگل بخواهد رفت و مرغ از گفتگو خواهد نشست
۳
از جهان برخاستن سهل است بر مجنون عشقگر غزالی چون تو یکدم پیش او خواهد نشست
۴
گر چو شمع آتش زنی ای آرزوی جان مراکی ز جانم آتش این آرزو خواهد نشست
صفحهٔ ۱ از ۲