خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغتشمعی طلب که از وی روشن شود چراغت
۲
ای گل که سوخت عشقت سرتا قدم چو شمعمجز چشم خود مدیدم جایی برای داغت
۳
در مجمر محبت چون عود سوختم لیکبوی محبت من نگرفت در دماغت
۴
مجنون صفت مکش سر زان نوغزال ایدلگر می کشد بزحمت ور میدهد به زاغت
صفحهٔ ۱ از ۲