خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق تو تا در غم خویشی ملامت استاز خود چه بگذری همه خیر و سلامت است
۲
مست از شراب عشق بتان شو که جام مییک مستی و هزار خمار ندامت است
۳
در عاشقی بلاست چه مرگ و چه زندگیمردن ملامت است و نمردن غرامت است
۴
صاحبدلی که شاد کند خاطری کجاستجز پیر می فروش که محض کرامت است
صفحهٔ ۱ از ۲