خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو باغ حسنی و صد عندلیب زار تراستمنم که جز تو ندارم چومن هزار تراست
۲
مدام خون خورم از حسرت دو نرگس توشراب من خورم و چشم پرخمارتر است
۳
تو مست خنده شیرین چو خسرو از بختیچه غم ز گریه فرهاد بیقرارتر است
۴
اگرچه سوختم از عشق، باد خاکم بردهنوز بر دل نازک زمن غبارتر است
صفحهٔ ۱ از ۲