خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خط به کشتنم آورد لعل خندانتبکش وگرنه کند بخت من پشیمانت
۲
گمان برند که یوسف ز چه برون آمدچو ماه چهره برآرد سر از گریبانت
۳
تو کعبه دل و جانی و عید مشتاقانزهر کنار بود صد هزار قربانت
۴
زناز سرو بلند تو من عجب دارمکه دست کوته عاشق رسد بدامانت
صفحهٔ ۱ از ۲