خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبان که همچو شمع ز نور آفریده‌اندسر تا قدم چراغ دل و نور دیده‌اند
۲
آن طرفه آهویان که به مجنون‌وَشان خوشنداین طرفه است کز من مجنون رمیده‌اند
۳
در صید دل کبوتر مستند مهوشانکز برج دل‌فریبی و شوخی پریده‌اند
۴
چون من به خون خود نشوم غرقه از بتانکز من به تیغ کم‌محلی دل بریده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲