خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخوردهرکس که توبه ز می آب خوش نخورد
۲
هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیستهرکس که باده با صنمی حوروش نخورد
۳
در خون کشیدیم چکنم کز جفای بختدستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد
۴
زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفتهرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد
صفحهٔ ۱ از ۲