خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق از سگت نه از بد دشمن فغان کننددشمن چه سگ بود گله از دوستان کنند
۲
ز نار عشق رشته جان شد مرا چو شمعبر خود نبسته ام که مرا منع از آن کنند
۳
دانم یقین نه مستی و از عشوه آندو چشمترسم که با یقین خودم بد گمان کنند
۴
خوبان بروی ما نگشایند در مگرروزی که نوبهار جوانی خزان کنند
صفحهٔ ۱ از ۲