خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خستگان ز درد دل گشاد مییابندز نامرادی از این در مراد مییابند
۲
ز باغ روی تو عشاق گل کجا چینندهمین بس است که بویی ز باد مییابند
۳
ببین به گوشه چشمی که کشتگان غمتبدین قدر دل خود از تو شاد مییابند
۴
بتان شهر به بازار حُسنت ای یوسفمتاع خوبی خود را کساد مییابند
صفحهٔ ۱ از ۲