خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اندمارا چو لاله ساغر عشرت شکسته اند
۲
بیرون خرم ام ای گل خندان که در چمنآیین نوبهار بیاد تو بسته اند
۳
از خاک کشتگان غمت لاله می دمدیعنی هنوز ز آتش داغت نرسته اند
۴
بیچاره عاشقان که ز دست تو روی زردهمچون گل دو رنگ بخوناب شسته اند
صفحهٔ ۱ از ۲