خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف یار از دست رفت و دل ازو دیوانه ماندمشک رفت از خانه اما بوی او در خانه ماند
۲
خانه ناموس کندم از پی گنج مرادآن نیامد عاقبت در دست و این ویرانه ماند
۳
شمع چندان سر کشید از ناز کز برق فناخود نماند و داغ حسرت بر دل پروانه ماند
۴
ساغر عشرت شکست و هر کسی راهی گرفتعاشق افتاده دل در گوشه میخانه ماند
صفحهٔ ۱ از ۲