خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصل ما یکنفس از روی نکویی باشدبلبل از صحبت گل مست ببویی باشد
۲
زندگی چیست کناری و لبی بوسیدنخاصه آنهم بکنار لب جویی باشد
۳
دشمنم طالع خویش است که یارم سازدهر کجا سنگدل عربده جویی باشد
۴
با همه سازم و از خوی تو سوزم که چرابخلاف همه کس عادت و خویی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲