خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه سوی قبله مقصود رو می‌آوردقبله مقصود هم رو سوی او می‌آورد
۲
در ره طاعت چو اصل حق‌پرستی شد سجودای خوش آنکو سجده بر روی نکو می‌آورد
۳
روز وصلش زان نگویم حرف هجران کاین حدیثتلخی آن زهر بازم در گلو می‌آورد
۴
صد ره از دست غم آن آرزوی جان بخشممی‌روم زان کوی و یازم آرزو می‌آورد
صفحهٔ ۱ از ۲