خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی از لعل تو جان من بیک دیدن بیاسایدبیا لب بر لب من نه که جان من بیاساید
۲
ترا کاین گلشن خوبی بود از رخ چه کم گرددگر از نظاره مسکینی ازین گلشن بیاساید
۳
تو در آسایش عیشی مدام از خرمن خوبیبهل تا خوشه چینی هم ازین خرمن بیاساید
۴
چو بخت سبزت ایشمشاد قد داد این سرافرازیسزد کز سایه ات خلقی به پیرامن بیاساید
صفحهٔ ۱ از ۲