خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیاز من نخرد کس، که کس فقیر مبادبناز حسن فروشان کسی اسیر مباد
۲
به نیم ذره نکرد اعتبارم آن خورشیدبه چشم یار کسی اینچنین حقیر مباد
۳
دو دیده بر سر دل شد چو پیر کنعانمبلای عشق جوانان وبال پیر مباد
۴
هلاک کرد مرا خشم و ناز آن بدخوکسی خزاب بتان بهانه گیر مباد
صفحهٔ ۱ از ۲