خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکس که چشم مست تو نظاره می‌کندمژگان به صد سنان جگرش پاره می‌کند
۲
جایی که صدهزار سر افتاده هر طرفدر آن میان که زخم مرا چاره می‌کند؟
۳
رحمی بکن به مردم عالم که هرکه هستفریاد از آن دو نرگس خونخواره می‌کند
۴
تا ننگرند روی تو چاووش غیرتتخلق از وجود در عدم آواره می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲