خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دل بوصل نهم جور یار نگذاردچو یار رحم کند روزگار نگذارد
۲
کنار من فلک از گریه خون کند جیحونکه آرزوی دلم در کنار نگذارد
۳
تو غنچه لب چو شکفتی ز دست من رفتیچو گل شکفت کس اورا بخار نگذارد
۴
سموم هجر تو خواهم که تشنه لب میرممگر برحمت خود کردگار نگذارد
صفحهٔ ۱ از ۲