خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کندلاجرم تعریف بیش از حد کسان را گم کند
۲
وه چه شوق است اینکه میخواهم جهان بین مراتوسنت با خاک ره یکسان بزیرسم کند
۳
وقت نیک و بد چه باشد جام می در گردش آرتنک عیش آنکس که کار از گردش انجم کند
۴
عمر من در پای خم بگذشت و گر وقتم رسددوستی خواهم که خاکم هم به پای خُم کند
صفحهٔ ۱ از ۲