خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاید که پرده زان رخ باد صبا گشایدروی گشاده او کار مرا گشاید
۲
ما را ز بوی یوسف نگشود هیچ کاریشاید که آن سهی قد بند قبا گشاید
۳
زان آفتاب خوبان یکذره کم نگرددگر چشم التفاتی بر حال ما گشاید
۴
این ناز و سر بلندی کاین سرو ناز داردکی نرگسش سوی ما چشم رضا گشاید
صفحهٔ ۱ از ۲