خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گل روی تو را آتش می تاب دهدعارض پر عرقت چشم مرا آب دهد
۲
سوی مسجد مرو ای قبله من ورنه امامرو بسوی تو کند پشت به محراب دهد
۳
نرگس مست تو ای شوح چه مشرب داردکه به بیگانه می و زهر با حباب دهد
۴
گر چنین سیل دمادم رود از دیده ماعاقبت گریه ما خانه بسیلاب دهد
صفحهٔ ۱ از ۲