خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا، ز تخت سلیمان کسی چه یاد داردکه عاقبت ببرد باد آنچه باد آرد
۲
مگر نسیم قبولم چو غنچه بنوازدکه کار بسته من روی در گشاد آرد
۳
چو آفتاب کسی کو بلند همت شدز سنگ خاره برون گوهر مراد آرد
۴
اگر نه مستی عشق آورد فراموشیبوصل دل ننهد هرکه هجر یاد آرد
صفحهٔ ۱ از ۲