خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب حیات اگر بسر کوی او رودشاید که در زمین ز خجالت فرو رود
۲
گر آرزوی حلقه فتراک او کنیمبسیار سر که در سر این آرزو رود
۳
گر بحث بر سرست به پیش سگان فکنمن کیستم که بر سر من گفتگو رود
۴
هرگز مرید پیر مغان زرد رو نشدهرجا رود بهمت او سرخ رو رود
صفحهٔ ۱ از ۲