خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک که مشعل مهرش زبام میسوزدزرشگ صحبت رندان مدام میسوزد
۲
فروغ مشعل دولت چو برق در گذرستچراغ گوشه نشین صبح و شام میسوزد
۳
دلا بچرب زبانی خیال وصل مپزکه شمع مجلس ازین فکر خام میسوزد
۴
اگر عزیزم اگر خوار بگذرم زین درکه خار و گل همه آنجا تمام میسوزد
صفحهٔ ۱ از ۲