خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا یار ز شوخی بکناری ننشینددل در بر ما هم بقراری ننشیند
۲
در گوشه میخانه بمستی دلم افتادتا مست نیفتد بکناری ننشیند
۳
گر خاک شود چون من آلوده جهانیبر دامن پاک تو غباری ننشیند
۴
ایکاش چو نایی ندهی وعده که عاشقدر خون همه دم بهر تو باری ننشیند
صفحهٔ ۱ از ۲