خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از فریب وعده دلم را شکیب دادصد بارش آزمودم و بازم فریب داد
۲
زیب جمال او نه که مشاطه داده استخورشید را که زینت و آیین و زیب داد؟
۳
در رشک آن سرم که بفتراک خویش بستکو را هزار بوسه به ران و رکیب داد
۴
بخت از لبش دهد همه را بیحساب بخشمارا که نیست وعده بروز حسیب داد
صفحهٔ ۱ از ۲