خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خواب گنج وصلت جان خراب ببیندمفلس خراب گنج است اما بخواب بیند
۲
هر گه که مست آیی از بزم غیر بیرونعاشق ز داغ غیرت خود را کباب بیند
۳
آنرا که ساقیی تو لب تشنه بایدش مردگر گرد خود ز گریه صد جوی آب بیند
۴
صاحب نظر چو یابی بر رخ چه پرده پوشیکو آفتاب رویت از صد حجا بیند
صفحهٔ ۱ از ۲