خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سبز چو رنگش ز می ناب برآیداز سبزه تر لاله سیراب برآید
۲
با تیره شب هجر بساز ای دل نومیدکامشب شب آن نیست که مهتاب برآید
۳
زد دست اجل کوس رحیل و طمعم نیستکاین بخت گران خواب من از خواب برآید
۴
هر وقت نماز از ستم ابروی آن شوخفریاد زهر گوشه محراب برآید
صفحهٔ ۱ از ۲