خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه مستی می صد عذاب می‌آردخوشم که سوی توام بی‌حجاب می‌آرد
۲
ندانم از غم عشقت دل که می‌سوزد؟که باد آمد و بوی کباب می‌آرد
۳
دمی که هم‌نفسانم به عیش بنشینندمرا خیال تو در اضطراب می‌آرد
۴
هم از عنایت تست ای پری که رخ پوشیوگرنه دیدن رویت که تاب می‌آرد؟
صفحهٔ ۱ از ۲