خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رشک رقیب تا کیم ای بیوفا کشدخواهم اجل رقیب ترا یا مرا کشد
۲
میرم ز درد اگر بتو گوید کسی سخنغیرت بلاست وه که مرا این بلا کشد
۳
پروانه یی که رشک ز بیگانه میبرددستش بغیر چون نرسد خویش را کشد
۴
تا کی فلک به مهر جهانی بپروردوان ناخدای ترس به تیغ جف کشد
صفحهٔ ۱ از ۲