خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا چو جعد سر زلف یار من بگشودگره ز کار من و روزگار من بگشود
۲
شکفته اند حریفان چو گل ز هر سوییمگر به خنده دهان نوبهار من بگشود
۳
کمان حسن که زه کرد در جهان روزیکه ناوکی نه به قصد شکار من بگشود
۴
فغان که گوشه چشمی بمن ز ناز نکردبتی که نرگس او در کنار من بگشود
صفحهٔ ۱ از ۲