خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچند که گفتم غم دل سود نداردمیسوزم و هیچ آتش من دود ندارد
۲
منت ز طبیبان نکشد خسته دلی کواندیشه مرگ و غم بهبود ندارد
۳
از من که گذر کرد؟ که چون لاله بدامنداغی ز سرشک جگر آلود ندارد
۴
از ناله بلبل چه شکیبد دل شیداکاشفته سر نغمه داود ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲