خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فکر وصلت کسش خیال مبادکس در اندیشه محال مباد
۲
در پریزاده مردمی نبودآدمی زاده را زوال مباد
۳
گر بنوشی بجای می خونمخون من هرگزت هلال مباد
۴
هیچ پیری چو من برسواییمست طفلان خورد سال مباد
صفحهٔ ۱ از ۲