خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه لعلش دم عیسی به کرامت داردعالمی کشت چه پروای قیامت دارد
۲
عشق را خاصیت این است که با هرکه بودروزگار از همه دردش بسلامت دارد
۳
داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلکتا ابد بر سر پایش بغرامت دارد
۴
عاقبت خاک شود در ره سروی به هوسهرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد
صفحهٔ ۱ از ۲