خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ لب تشنه به میخانه سری بر نکندگر لبی از کرم پیر مغان تر نکند
۲
توسن ناز مکن زین پی گلگشت چمنتا صبا خاک ره از دست تو بر سر نکند
۳
نکند نرگس خونخوار تو ساغر گیریتا کسی خون دل از دیده بساغر نکند
۴
وعده کام مکن از دهن خویش بکسکاین سخن یکسر مو کس ز تو باور نکند
صفحهٔ ۱ از ۲