خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون لاله جهانی بغمت غرقه بخونندیکبار نگه کن که اسیران تو چونند
۲
عشاق ترا در خط فرمان نکشد عقلکاینطایفه از دایره عقل برونند
۳
چون سلسله عشق سراسر همه قیدستآزاده دل آن قوم که در قید جنونند
۴
بر خاک شهیدان گذر ای سرو بعزتکز خاک رهت کمتر و از عرش فزونند
صفحهٔ ۱ از ۲