خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان بر ساقی سخن از توبه عیان کردپیش محک تجربه قلبی نتوان کرد
۲
آن دل که نیرزد سفال سگ کوییاز جرعه خود جام جمش پیر مغان کرد
۳
المنه لله که صبا خاک ره دوستدر دیده من کوری چشم دگران کرد
۴
پیرانه سرم مست جوانی که به عشقشصد بار شدم پیر و دگر بار جوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲