خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جان و دل بیک نگه آن شوخ راه کردآنشوخ هرچه کرد هم از یک نگاه کرد
۲
ای شاه حسن در دل ویران ز عشق تستگنجی که صدهزار گدا پادشاه کرد
۳
من بی تو چون زنم دم خوش؟ کاتش غمتدر سینه هر نفس که زدم دود آه کرد
۴
جای فرشته نیست چه جای پری وشاندر خلوت دلم که غمت تکیه گاه کرد
صفحهٔ ۱ از ۲