خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس زنده کی از هجر تو ای عهد گسل ماندور ماندهم از زندگی خویش خجل ماند
۲
نقش من ازین خانه گل سیل فناشستدر خانه دل نقش تو ای شمع چگل ماند
۳
با قد چو شاخ گل تو سرو به دعویبرخاست چو دید آن گل رخ پای بگل ماند
۴
داغ دل من لاله صفت زان گل رخ بودگل رفت مرا از نظر آن داغ بدل ماند
صفحهٔ ۱ از ۲