خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه ارباب خرد طایفه یی پرهنرندعاشقان طایفه دیگر و قومی دگرند
۲
رشگ خوبان برم از مردم دنیا ورنهدنیی آنقدر ندارد که برو رشگ برند
۳
عدم است آن دهن و در غم آن تنگدلانبا وجود عدم او غم بیهوده خورند
۴
مردم دهر چه دانند ترا قدر مگرمردم دیده عشاق که اهل نظرند
صفحهٔ ۱ از ۲