خلوتی با سعدی
بخش ۱ - سرآغاز
باب هشتم در شکر بر عافیت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفس می‌نیارم زد از شکر دوستکه شکری ندانم که در خورد اوست
۲
عطایی است هر موی از او بر تنمچگونه به هر موی شکری کنم؟
۳
ستایش خداوندِ بخشنده راکه موجود کرد از عدم بنده را
۴
که را قوت وصف احسان اوست؟که اوصاف مستغرق شأن اوست
صفحهٔ ۱ از ۷