خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باشامیدوار به بخشایش الهی باش
۲
غرض ز حلقه ذکر وز بزم می مستی استتو مست باش و بهر شیوه یی که خواهی باش
۳
گرت هواست شراب صبوح با رندانچراغ میکده با آه صبحگاهی باش
۴
نشان گوهر مقصود گر همی خواهیدر آب دیده خود غرقه همچو ماهی باش
صفحهٔ ۱ از ۲