خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مه بمهر فلک شهره در جهان کم باشبه نور معنی خود آفتاب عالم باش
۲
قبای اطلس گل زود میرود بر بادبخلعت ابدی همچو سرو خرم باش
۳
بهست و نیست چرا غم خورد کسی ساقیبجان دوست که تا باده هست بیغم باش
۴
بکنج میکده بنشین چو جام جم با تستبصد شکوه فریدون و حشمت جم باش
صفحهٔ ۱ از ۲