خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب که چراغ نظری چرب زبان باشدل نرم کن ای شمع و مرا مرهم جان باش
۲
حسنت بصفا بهتر از آن گشت که بودستزنهار که در حسن وفا هم به از آن باش
۳
خواهی که سرافراز شوی در همه عالمچون سرو سهی راست دل و راست زبان باش
۴
بیگانه شو از مردم و گر هم بتوانیچون مردم چشم از نظر خویش نهان باش
صفحهٔ ۱ از ۲