خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا چو باز گریزان ز وصل مردم باشدمی بهر که بر آری دمی دگر گم باش
۲
اگر هوای نشستن به صحبتی داریدرون میکده بنشین مصاحب خم باش
۳
مباش بیهده گو بلبل خوش الحان شوگهی خموش نشین گاه در تکلم باش
۴
به رغم مدعیان همچو شمع اگر سوزیمیان آتش سوزنده در تبسم باش
صفحهٔ ۱ از ۲