خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه خواهد ریخت خون من تو خود آسوده باشخون این آلوده گو از دیده ها پالوده باش
۲
از سگ خود عفو کن آلودگی وز در مرانای همه پاکان سگ تو گو یکی آلوده باش
۳
چون سرم معراج عزت یافت از فتراک توزیر پای تو سنت گو خاک تن فرسوده باش
۴
ماه چون دید آن هلال ابرویت از شوق گفتعمر من گر کم شود بر عمر او افزوده باش
صفحهٔ ۱ از ۲